babam 70 annem 63 yaşında geçen hafta boşanma kararı aldılar .
annem geçimsiz babamda hayatı akışına fazlasıyla bırakmayı seven biri, annem ne kadar çığırtkansa babam o kadar umursamaz. deprem bölgesindeyiz ,depremde annem çok korkmuş (evlerinde hiçbir sıkıntı yok bardak bile devrilmemiş) babama bir anda istanbula gidiyorum geliyorsan gel demiş,babamda burayı bırakıp nasıl geleyim gidip napıcaz sen çok istiyorsan (annemin akrabaları var orada )git hava al demiş
annem istanbula gitmiş sonra ordan kıbrısa geçmiş ve orada iş ayarlayıp yaşama kararı almış
annem babamı aramış ben kıbrısta yaşamaya karar verdim geliyorsan gel burada yaşayalım
annem kıbrıstan eve gelmiş ayrılmak istiyorum bu zamana kadar hiç anlaşamadık bundan sonra yolları ayıralım diye
birde abim var tam allahın belası, gereksizin önde gideni, abim kimde para varsa ona yanaşır yalakalık yapar babamı yedi bitirdi sıra annemde ,anneme gereksiz gaz veriyor
annem tek başına bilmediği tanımadığı ortamda sıfırdan yapabilecek kadın değil , açık söyleyeyim iyi bir anne değil ,ama ister istemez zamanında beni çok üzmüş olsada oralarda hastalanır,birşeye ihtiyacı olur ne bileyim aklım kalıyor
ne saçma sapan şeyler
ne diyeceğimi ne yapmam gerektiğini bilmiyorum
bu arada ben annemle görüşmüyorum sebebide şu
kendisine annesinden babasından miras kaldı ve annem alışveriş bağımlısı çok gereksiz şekilde paraları harcamaya başlayınca neredeyse yarısınıda abime yedirdi , parayı boşa harcama ev al kiraya ver gelirin olsun ileride hayat ne getirir bilinmez güvencen olsun dediğimde bana bebekliğimden beri yaptığı masrafları hatırlatıp parayı istediği gibi harcama hakkı olduğunu ve ona birşey olursa kendisine benim bakmam gerektiğini hatta beni de bu yüzden doğurduğunu söyledi vs... azarladı laf saydı küstü, kızımın doğum günü 1 ay sonra ,aradım açtı kimsiniz tanımıyorum çıkaramadım sizi dedi bana... kalbim öyle bir kırıldı ki bunu dediği ortamda teyzelerim kuzenlerim hepsinin eşleride var hepsinin içinde (onlar neden böyle yaptın deyince) burnu sürtsün biraz benim parama karışamayacağını anlasın demiş
kırıldım ve görüşmeyi kestim 4 yıldır görüşmüyorum. arayıp kendisine eşşeklik ettim özür dilerim dersem barışırmış bende asla bunu kabul etmedim
annemin ruh sağlığı normal değil , babamda fazla gamsız ,abimde evin delisi
ben ne yapıcam bunlarla.
babam beni aradı eşyalarımı toplarmısın diyor
ben karışmak istemiyorum sonra annem tutup eşya kaçırdı falan der neme lazım
ikisinin arasına da girmek istemiyorum
kesin boşanacaklarmış umut olsa aralarını düzeltmek için uğraşırdım en azından yarım asırdır birbirlerine dayanmış yaşlı insanlar bir aradalardı biliyordum yerlerini yurtlarını
şimdi çok garip oldu bilmiyorum çok saçma ruh halindeyim dağılmış gibi hissediyorum